صائبين مندائي قوم / ديني هستند كه به آرامي و سكوت در خوزستان زندگي ميكنند ، موجوديت تاريخي ايشان براساس متون مقدس مندائي به زمان آدم ابوالبشر ميرسد و در سلسلهء انبياء و اولياء ايشان به نامهايي شيتل (شيث)، رام و رود، شورباي و شرهابييل، نو(نوحع) و شوم بر نو(سام بننوحع) و يهيايهانا(يحييع) به عنوان آخرين پيامبر مندائي بر ميخوريم.
طبق روايات مندائي، ايشان در فلسطين و در جايي به نام مديان ساكن بودند ولي 60 سال بعد از وفات يهيايهانا (يحييع) به دليل تعارض با كليميان و فشارهاي آنان به بينالنهرين كوچيدند.
مقارن ورود اسلام به بينالنهرين به اشاراتي بر ميخوريم كه حضور ايشان را در اين منطقه نشان ميدهد و آن طور كه از قرائن بر ميآيد ايشان همان صائبين مذكور در قرآن هستند. عمدهء حيات اجتماعي مندائيان كه ميتوان كم و بيش با اسناد تاريخي آن را مستند كرد مربوط است به دوران همسايگي ايشان با مسلمين و زندگي تحت لواي حكام مسلمان. اين دوران علاوه .....